باز هم پاییز؛

مهر و ماه من!

پاییز بی تو مهری ندارد

تا قیامت...

فقط یک زلزلۀ بم در مقیاس جهانی!

ببخشید؛

ممکنه دندونتون رو، از روی گلوی من بردارید؟

واي به حال زندگان
خوشا به حال مردگان
خوشا به حال آن کس که
نه زنده شد و نه مرد

                                                                                                   ؟

روزگار غریبی است، در خیابان ها انسانیت را نیمه جان زیر چرخ های پرادو و زانتیا می توان دید. آنقدر یخچال و سینمای خانگی چشمانمان را پر کرده که دیگر جایی برای تماشای انسان نیست. شاید پدری هم باشد که ترجیح بدهد به جای سامانش، سمندی طلایی رنگ داشته باشد تا حداقل بتواند جهزیه ی سارایش را تهیه کند.

روزگار عجیبیست، کارت سوخت به اندازه ی تمام حیاتمان شده. حاضر به مرگیم اما دادن 10 لیتر از بنزینمان به همسایه نه. کارت سوخت جای شرافتمان نشسته، و اینطور بهتر است هروقت تمام شد دولت برایمان شارژ میکند.

روزگار عجیبیست، قصاب با صدا و سیما اختلاف سلیقه دارد. میگوید که آنها از قیمت ها خبر ندارند و در اخبارشان دروغ می گوید. و صدا سیما می گوید که آنها گران فروشند و باید با آنها برخورد شود. اما حیدر فکر میکند که گرانفروشی از دروغگویی بهتر است، حداقل اینطور می تواند مانع شرمندگی مادرش مقابل عمه هایش شود. عمه هایی که تنها دلیل محبت به او و محسن را پدر می دانستند که او هم مُرد.

اینترنت باعث نگرانی دختر فال فروش است؛ نگران اینکه دیگر کسی حافظ را از منقار مرغ عشق نمیگیرد. ناراحت است که دیگر کسی حافظ را با دختر سیاه روی فال فروش نمی خواهد. همه در پی حافظ در سایت های اینترنتی میگردند و او را در کنار عکس دختران ناز ایرانی جستجو می کنند. اما دکتر این حرف ها را نمی فهمد و برای درمان خواهرِ یتیمش پول می خواهد.

روزگار غریبیست، در میوه فروشی سیب ها را سه قسمت کرده اند. درجه یک، درجه دو، درجه سه. حتی انسان بودن هم ضامنی برای خوردن سیب درجه یک نیست. تفاوت بیش از این هاست، بیش از انسانیت. و من در حسرت حضوری از علی (ع) که خرما های خرما فروش را با دستانش در هم آمیخت تا حداقل در خرما فروشی معیار تفاوت اشرافیت نباشد.

....

روی میز را که نگاه می کنم. صحنه ی وحشتناکی است. فنجان قهوه و شکر پاش خالی. من تمام شکرهایم را فروخته و قهوه خریده ام.

به امید روزی که در تقویم ها بنویسند:

سالروز ظهور امام زمان...

و چه خوب است که ما سنگ شویم

خالی از رنگ شویم

گرمی دست یتیم

قوت قلب پریشان شده از جور زمان

بزند خشم نهان، دست یتیم، قلب پریشان شده از جور زمان

بر سر ظلم فراوان جهان

دستمال سفید و لکۀ خون...

دکتر ها میگن: سرطان گرفته.

من که چیزی نگرفتم! شاید سرطان من رو گرفته!!!