(1)

یک لحظه چراغ آرزوها پُف کن

قطع نظر از جمال هر یوسف کن

زین شهد یک انگشت بکام تو کشم

از لذت اگر مست نگردی تف کن

(2)

آلودۀ دنیا جگرش ریش تر است

آسوده تر است هرکه درویش تر است

هر خر که بر او زنگی و رنجیری هست

چون به نگری بار و برش بیشتر است

(3)

یارب تو زمانه را دلیلی بفرست

نمرود انرا پشّه چو پیلی بفرست

فرعون صفتان همه زبردست شدند

موسی و عصا و رود نیلی بفرست

(4)

گفتی که فلان ز یاد ما خاموش است

از بادۀ عشق دیگری مدهوش است

شرمت بادا هنوز خاکِ درِ تو

از گرمیِ خونِ دلِ من در جوشست

(5)

با علم اگر عمل برابر گردد

کام دو جهان تُرا میسر گردد

مغرور مشو بخود که خواندی ورقی

زان روز حذر کن که ورق برگردد

ابوسعید ابوالخیر